Nachtje in het ziekenhuis

Vorige week donderdag (jawel, tijdens het verlengde weekend, van timing gesproken!) bracht ik een nachtje door in het UZ Gent. Niet omdat ik ziek was, wel omdat er een slaaponderzoek was gepland. Ik snurk namelijk. Dat heb ik zelf nog niet ondervonden, maar mijn vriend is daar heel duidelijk in. Het feit dat hij een heel lichte slaper is, helpt natuurlijk ook niet… Bovendien adem ik ‘vreemd’ ’s nachts. Wat dat ‘vreemd’ precies inhoudt, weet ik zelf niet. Misschien moet ik mezelf eens opnemen om te horen hoe dat klinkt 🙂

Anyway, aangezien ik nogal veel last heb van migraine, stelde de huisdokter voor om naar een NKO-arts te gaan en desnoods een slaaponderzoek te doen. Mijn vader heeft namelijk last van slaapapneu, wat wil zeggen dat hij ’s nachts verschillende keren stopt met ademhalen. Daardoor is zijn slaapkwaliteit slecht en is hij overdag dus vaak moet. Dat (en nog andere slaapproblemen) kan hoofdpijn/migraine bij het ontwaken veroorzaken. Na lang aarzelen (typisch voor mij) maakte ik een afspraak op de dag van mijn afspraak met de neuroloog. Later die dag had ik ook nog een afspraak met de tandarts en de kinesist, het was me het dagje wel!

De vriendelijke NKO-arts onderzocht me en stelde niets bijzonders vast. Wel is het zo dat ik een scheefgegroeid neustussenschot heb. Het snurken kan daar dus door veroorzaakt worden. Ze stuurde me door naar een longarts voor een slaaponderzoek. Als dat niets oplevert, kijk ik met haar verder of er aan het snurken iets kan worden gedaan (een mogelijkheid is een operatie om het neustussenschot te corrigeren). Maar eerst naar de longarts.

Voor ik op consultatie mocht bij de longarts, moest ik een vragenlijst van 12 bladzijden invullen! Hoe veel ik slaap, wanneer ik ga slapen, wanneer ik opsta, of ik veel wakker wordt ’s nachts, of ik last heb van angstaanvallen tijdens de nacht, of ik (veel) alcohol drink,… kortom, iedere vraag over slaap die je maar kan bedenken. Na het invullen van de vragenlijst had ik de indruk dat een slaaponderzoek niet nodig zou zijn. Ik had bijna nergens veel ingevuld omdat ik zelf een gemakkelijke slaper ben. Ik val rap in slaap, slaap meestal mijn uren, vervloek de wekker om 6u wel inwendig maar eens ik wakker ben, valt het allemaal goed mee. De longarts onderzocht me, besprak de vragenlijst met mij en besliste toch tot een slaaponderzoek.

Vorige week donderdag was het dan zo ver. Ik moest me om 15u aanmelden op de afdeling. Mijn vriend nam even een studiepauze om me te brengen, de schat 🙂 Om 15u had ik de afdeling gevonden en stond ik daar met mijn tas en hoofdkussen. Ik werd onmiddellijk uitgedost voor het onderzoek: mijn gezicht, hoofd en borstkas werden volgeplakt met elektroden. Die elektroden werden verbonden met een bakje dat op mijn buik werd geplaatst (zie de flatterende foto onderaan ;)). Ook rond mijn enkels kwam een sensor die beweging meet. Uiteindelijk kwam er nog een knijpertje op mijn vinger, werd er een buisje in mijn neus gebracht, en hing er een sensor voor mijn mond. Nadat alles getest en goedgekeurd werd, werd ik weer losgekoppeld en mocht ik me vrij bewegen in de kamer (en in het ziekenhuis, maar als je dat allemaal op je lichaam en gezicht hebt hangen, is dit niet meteen de meest ideale optie). Om 18u30 kreeg ik eten. In de tussentijd heb ik wat gelezen, tv gekeken, mij verveeld. Toen ik wou slapen om 22u30, verwittigde ik een verpleegster zodat alles kon worden aangesloten. Natuurlijk bleek er iets mis met een kabel, waardoor het nog een half uur duurde voor ik klaar was om te slapen. Daarna heb ik geslapen als een baby! Echt waar, ik had in geen tijden nog zo goed geslapen. Ik had voor ik ging slapen, wel een pijnstiller genomen om mijn migraine te onderdrukken. Hopelijk beĂŻnvloedt dat het slaaponderzoek niet…

Op het resultaat is het nog even wachten. Pas halverwege juni mag ik terug op consultatie voor een bespreking van het slaaponderzoek. Ik hoop dat er niets ernstigs wordt vastgesteld!

20160505_194338

In afwachting van het resultaat kan je hier al even zien hoe ik er bij liep!

Advertenties

Update: Verbeelding Book Challenge

Deze maand ben ik precies niet aan lezen toe geraakt. Ik heb één boek uitgelezen, twee andere zijn nog niet uitgelezen. Aan dit tempo raak ik nooit door de lijst van de Verbeelding Book Challenge 🙂

  1. Een boek dat meer dan 600 pagina’s telt (want 500 pagina’s waren nog niet moeilijk genoeg, ugh)
    Ik ben momenteel bezig in ‘Misdaad en straf’ van  Fjodor Dostojevski. Het is een serieuze klepper, en bij momenten heb ik het moeilijk om de draad van het verhaal te volgen (personages met meerdere namen brengen mij altijd in de war). Ik heb het boek even laten liggen, maar de laatste dagen ben ik verder aan het lezen. Nu zit ik rond pagina 500 en ik heb de indruk dat het boek veel dynamischer wordt naargelang je vordert in het lezen. Ik heb er wel nog even werk aan 🙂
  2. Een horror boek
  3. Een detective
  4. Een klassieker
  5. Een humoristisch boek
  6. Een briefroman (een boek geschreven in brieven of e-mails)
  7. Een debuut (het eerste boek van de auteur in kwestie)
  8. Een boek waarin familie centraal staat
  9. Een boek waarin geestelijke gezondheid centraal staat
  10. Een boek waarin de dood centraal staat
  11. Een boek waarin geloof/spiritualiteit centraal staat
    Ik las deze maand ‘De kunst van het Geluk’ van de Dalai Lama en Howard Cutler. Mijn vriend had me dit boek aangeraden, omdat ik moet leren om wat meer te relativeren en ontspannen, in plaats van me over alles druk te maken. Ik vond het een interessant boek om te lezen. Howard Cutler stelt vragen vanuit zijn ervaring als psychiater over geluk, en hoe het te bereiken. De Dalai Lama gebruikt zijn boeddhistische geloof om tot antwoorden te komen, maar gaat verder dan enkel het boeddhisme. Uiteraard vind je geen pasklaar antwoord in het boek om gelukkig te worden, dat zou te gemakkelijk zijn hĂ©. Ik heb er wel veel uit geleerd en ik probeer toch een aantal tips te gebruiken.
  12. Een boek waarin eten centraal staat
  13. Een stiekem-wil-ik-niet-dat-iemand-weet-dat-ik-dit-boek-heb-gelezen-boek (van zelfhulpboeken tot stationsromannetjes)
    Sinds kort ben ik het boek ‘Getting Things Done’ van David Allen aan het lezen. Niet dat dit echt een stiekem-wil-ik-niet-dat-iemand-weet-dat-ik-dit-boek-heb-gelezen-boek, maar het toont toch aan dat ik wat meer nood heb aan structuur en organisatie. Dat geef ik niet graag toe, vandaar dat het boek toch wel in deze categorie past.
  14. Een boek geschreven door een auteur met Afrikaanse roots
  15. Een boek geschreven door een auteur met Aziatische roots
  16. Een boek geschreven door een auteur met Latijns-Amerikaanse roots
  17. Een hervertelling van een bekend sprookje
  18. Een boek geschreven door een auteur toen hij/zij al boven de 65 was
  19. Een boek geschreven door een auteur toen hij/zij jonger was dan 25
  20. Een boek geschreven door een auteur die dezelfde voornaam heeft als jij
  21. Een boek waarin het hoofdpersonage holebi is
  22. Een boek waarin het hoofdpersonage een kind jonger dan 12 is
  23. Een boek waarin het hoofdpersonage geen mens is
  24. Een boek dat zich afspeelt in de toekomst
  25. Een boek dat zich afspeelt in een ver, ver verleden (hoe verder, hoe beter!)
  26. Een boek dat springt tussen verschillende tijdsperiodes (heden en verleden, verleden en toekomst, heden en toekomst, verleden en nog verder verleden…)
  27. Een boek dat zich in de dichtstbijzijnde Vlaamse stad afspeelt
  28. Een boek dat je in 2015 kocht en dat nog steeds ongelezen in de boekenkast staat
  29. Een boek van een auteur waarvan je in 2015 al iets las
  30. Een boek dat een andere deelnemer van de Verbeelding Book Challenge je heeft gegeven

Hm, ik zal toch een tandje moeten bijsteken als ik de lijst voor het einde van het jaar wil afronden. Maar de zomer komt er aan, gewoonlijk geeft mij dat de tijd om veel bij te lezen!